Muslim Role ModelsMuslim World NewsYouth & Young MuslimsYouth Success StoriesFitness & Active LifestyleCareer & Life Guidanceسیاست و امور جاریSociety & CommunityInspiration & Stories

۵ بازیکن مسلمان که باید در جام جهانی ۲۰۲۶ زیر نظر داشت

Tahiru Nasuru··13 دقیقه مطالعه
۵ بازیکن مسلمان که باید در جام جهانی ۲۰۲۶ زیر نظر داشت

امت زیر نورافکن‌ها

جام جهانی فوتبال 2026 از راه رسیده است. برای مسلمانانی که از کازابلانکا تا کراچی، از استکهلم تا سورابایا نظاره‌گرند، در پسِ این شکوه و هیاهو، رگه‌ای افزوده از غرور جریان دارد؛ چرا که در میان این تیم‌های طراز اول، فرزندان امت نیز پراکنده‌اند. سجده می‌کنند. روزه می‌گیرند. بعضی از آنان پیش از آن‌که پا به چمن بگذارند، زیر لب بسم الله می‌گویند، و برای بسیاری از ایشان ایمان نه حاشیه‌ای خصوصی بر فوتبالشان، بلکه همان چیزی است که آن را برپا نگه می‌دارد.

آنچه در پی می‌آید، نگاهی است به پنج تن از آنان، همراه با تأملی کوتاه در این معنا که اسلام با مؤمن، هر جا که سفر او را ببرد، هم‌سفر می‌ماند.

جام جهانی‌ای بی‌مانند: توضیحی درباره مسابقات 2026

بیست‌وسومین دوره جام جهانی FIFA بزرگ‌ترین دوره در تاریخ این رقابت‌هاست. برای نخستین بار، سه کشور به‌طور مشترک میزبانی می‌کنند: ایالات متحده، کانادا و مکزیک، در گستره‌ای از شانزده شهر. شمار تیم‌ها نیز از 32 به 48 افزایش یافته است؛ یعنی 104 مسابقه گسترده در 39 روز فشرده.

این رقابت‌ها در 11 ژوئن 2026 آغاز شد؛ جایی که میزبان، مکزیک، در ورزشگاه تاریخی استادیو آزتکا به مصاف آفریقای جنوبی رفت. دیدار نهایی در 19 ژوئیه در ورزشگاه مت‌لایف در ایست رادرفوردِ نیوجرسی برگزار می‌شود؛ ورزشگاهی که برای این مناسبت با نام «New York New Jersey Stadium» معرفی شده است. تیم‌های بیشتر، ملت‌های بیشتر، زبان‌های بیشتر بر سکوها. این رقابت، جهانی‌ترین تورنمنتی است که جام جهانی تاکنون به خود دیده، و امت در تار و پود آن تنیده شده است.

ایمان و فوتبال: چرا این موضوع برای امت اهمیت دارد

در سراسر امت، آموزه‌ای محبوب نقل می‌شود: الله زیباست و زیبایی را دوست دارد. این زیبایی را می‌توان در یک پاسِ دقیق و حساب‌شده دید، در قوسِ یک ضربه آزادِ کات‌دار، در بدنی که تا نهایت توانش پرورش یافته است. وقتی ورزشکاری مؤمن به آسمان اشاره می‌کند، به سجود می‌افتد، یا از سر احترام بی‌سروصدا از شادی کردن صرف نظر می‌کند، آن لحظه رنگ‌وبویی از احسان دارد: کاری را نیکو انجام دادن، با آگاهی از الله.

اهمیت بازنمایی بیش از همه برای جوانان است. برنده‌ای از توپ طلایی که هزینه ساخت مسجدی را تأمین کرده است. نوجوانی که در ماه رمضان، در حالی که در اردوی ملی و دور از خانه است، روزه می‌گیرد. کاپیتانی که بیش از یک بار عمره به جا آورده است. این تصویرها درسی آرام اما عمیق می‌دهند: مؤمن ناچار نیست میان دینش و رؤیایش یکی را انتخاب کند.

عثمان دمبله (فرانسه): مؤمنِ برنده توپ طلا

فصل 2025 از آنِ عثمان دمبله بود. این وینگر دوپا که در 15 مه 1997 در ورنونِ نورماندی به دنیا آمد، سال‌ها در بارسلونا با بدن خودش درگیر بود؛ مصدومیتی پس از مصدومیتی دیگر، تا این‌که انتقالش به پاری سن ژرمن در 2023 سرانجام او را رها و شکوفا کرد.

سپس نوبت اعداد رسید. او در فصل 2024–25 در 49 بازی 33 گل زد و 15 پاس گل داد، و PSG به سه‌گانه رسید. او توپ طلای 2025 را به دست آورد؛ نخستین بازیکن تاریخ PSG که به این افتخار می‌رسد. در دسامبر نیز جایزه The Best FIFA Men's Player را به آن افزود. PSG در 2026 تاج اروپایی خود را حفظ کرد، و دمبله همچنان مرد اول تیم است.

او مسلمانی پایبند است. پدرش مالیایی است، مادرش سنگالی-موریتانیایی، و ایمان بخشی از فضای خانه‌ای بود که در آن رشد کرد. پس از قهرمانی فرانسه در جام جهانی 2018، به‌طور گسترده گزارش شد که او درآمد حاصل از آن تورنمنت را صرف ساخت مسجدی تازه در دیئاگیلی، زادگاه مادرش در جنوب موریتانی، کرده است. بعدها نیز 100,000 یورو به والی دیانتانگ، روستای نیاکان مادری‌اش در منطقه گورگول، بخشید. رمضان را پاس می‌دارد. شکر می‌گوید. و همه این‌ها را بی‌هیاهوی بسیار انجام می‌دهد؛ کمتر از بعضی هم‌نسلانش اهل نمایش است، اما صادقانه.

فرانسه از مدعیان اصلی است. آن‌ها در گروه I قرار دارند و در 16 ژوئن در ورزشگاه مت‌لایف برابر سنگال به میدان رفتند. دیدیه دشان، که این هفتمین و آخرین تورنمنت بزرگش در مقام سرمربی است، گفته است دمبله در بهترین فرم خود واقعاً سلاحی تعیین‌کننده برای آبی‌هاست. فرانسه در 2018 جام را بالای سر برد و در 2022 فینال را واگذار کرد. با دمبله‌ای در چنین فرمی، ستاره سوم خیال‌پردازی نیست.

لامین یامال (اسپانیا): نابغه نوجوان

لامین یامال زود از راه رسید. او که در 13 ژوئیه 2007 به دنیا آمد، یک روز پس از هفدهمین سالروز تولدش، وقتی اسپانیا UEFA Euro 2024 را فتح کرد، به جوان‌ترین بازیکن تاریخ تبدیل شد که یک جام بزرگ ملی را به دست می‌آورد؛ و در 2025 نیز در رده‌بندی توپ طلا، تنها پشت سر دمبله، دوم شد.

فصل باشگاهی او خیره‌کننده بود. او بارسلونا را با 16 گل و 11 پاس گل به قهرمانی لالیگا رساند و در این مسیر، صدرنشین جدول پاس گل‌های لیگ نیز شد. پارگی همسترینگ در دیدار برابر سلتاویگو در آوریل، تابستان او را در هاله‌ای از تردید فرو برد، اما به‌موقع بازگشت. اسپانیا در 15 ژوئن در آتلانتا برابر کیپ ورد کار خود را آغاز کرد و به تساوی 0-0 رضایت داد. یامال که با احتیاط و از روی نیمکت به ترکیب بازگردانده شده بود، در دقیقه 71 وارد زمین شد و با این حال، بنا بر داده‌های Opta که الجزیره نقل کرد، با پنج دریبل موفق، بیش از هر بازیکن دیگری در زمین دریبل زد. اسپانیا که با کیپ ورد، عربستان سعودی و اروگوئه هم‌گروه شده است، پس از قهرمانی 2010، واقعاً بخت رسیدن به دومین عنوان جهانی را دارد.

ایمان او کاملاً آشکار است. او ریشه‌ای مراکشی و گینه استوایی دارد؛ پدرش منیر نصراوی از العرائشِ مراکش است، مادرش شیلا ابانا از باتا در گینه استوایی، و بخشی از تربیتش را مادربزرگ پدریِ مراکشی‌اش بر عهده داشت؛ همان کسی که اسلام او را پرورش داد. در مارس 2025، بنا بر گزارش‌های گسترده، او نخستین بازیکن تاریخ تیم ملی اسپانیا شد که در زمان حضور در اردوی ملی، روزه رمضان را نگه می‌دارد. لوئیس دلافوئنته، سرمربی تیم، این موضوع را صراحتاً تأیید کرد و توضیح داد که یامال همان‌گونه که در باشگاهش عمل می‌کند، از دستورات دینی خود پیروی می‌کند، و کادر پزشکی و تغذیه برای خوردن و نوشیدن به او دستورالعمل داده‌اند، و تیم نیز برای همه باورها نهایت احترام را قائل است. او را اغلب می‌توان دید که پیش از شروع بازی دعایی کوتاه می‌خواند، و خود نیز از آرامشی گفته است که در پیوند با مسجد می‌یابد. برای میلیون‌ها مسلمان جوان، پیام روشن است: بزرگ‌ترین صحنه این ورزش، جایی برای ایمانی دارد که آشکارا زیسته می‌شود.

آردا گولر (ترکیه): توکل بر آستینش

وقتی آردا گولر گل می‌زند، آن حرکت آشناست: دستی بر سینه و انگشتی رو به آسمان. او توضیح داده است که این اشاره به توکل است؛ اعتماد به الله. در گفت‌وگو با KAFA Sports در آوریل 2024 گفت که این حرکت بر اعتماد استوار است و او باور دارد همه‌چیز از جانب الله می‌آید. او در میان نزدیک‌ترین دوستانش در رئال مادرید، از دو مسلمان دیگر، آنتونیو رودیگر و براهیم دیاز، نام برده است.

گولر که در 25 فوریه 2005 در آلتینداغِ آنکارا به دنیا آمد، در فنرباغچه رشد کرد و سپس در 2023 به رئال مادرید پیوست. دو فصل آرام را پشت سر گذاشت. سپس ژابی آلونسو در 2025 هدایت تیم را به دست گرفت و همه‌چیز برای او تغییر کرد. او که در نیم‌فضای راست به‌عنوان محور خلاق تیم به کار گرفته شد، در فصل 2025–26 شکوفا شد و به یکی از ارکان اصلی بازسازی مادرید بدل گشت. روایتی هم به‌طور گسترده دست‌به‌دست می‌شود که بیش از آن‌که بر منبعی دست‌اول تکیه داشته باشد، بر شبکه‌های اجتماعی استوار است: این‌که او در هفت‌سالگی در مدرسه‌ای برای حفظ قرآن، مدالی به دست آورده بود.

برای ترکیه، این بازگشتی به خانه است؛ نخستین جام جهانی‌شان از 2002 به این سو. آن‌ها این سهمیه را به سختی به دست آوردند. در گروه خود پس از اسپانیا دوم شدند، در نیمه‌نهایی پلی‌آف با پاس گل گولر از سد رومانی گذشتند، سپس با یک پیروزی پراسترس 1-0 در زمین کوزوو صعودشان را قطعی کردند. ترکیه که در گروه D کنار ایالات متحده، استرالیا و پاراگوئه قرار گرفته، در فاز تهاجمی خطرناک است و در خط دفاعی متزلزل. پای چپ گولر، ارسال‌های او روی ضربات ایستگاهی و دید بازی‌اش، او را به محتمل‌ترین چهره برای درخشان کردن مسیر ترکیه تبدیل می‌کند.

اشرف حکیمی (مراکش): کاپیتان رویای یک قاره

در 2022، مراکش به نخستین کشور آفریقایی و عربی تبدیل شد که به نیمه‌نهایی جام جهانی می‌رسد. کاپیتان آن تیم اشرف حکیمی بود. چهار سال بعد، او در اوج پختگی و توانایی‌اش بازمی‌گردد.

او در 4 نوامبر 1998 در مادرید، از پدر و مادری مهاجر از مراکش، به دنیا آمد. پدرش در خیابان کالا می‌فروخت. مادرش در خانه‌ها نظافت می‌کرد. امروز بسیاری او را بهترین مدافع راست حال حاضر جهان می‌دانند و فصل 2025–26 این ادعا را سخت‌تر از همیشه قابل انکار کرد. او دو بار پیاپی با پاری سن ژرمن قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد. در فینال 2025 برابر اینتر میلان، گل نخست بازی را به ثمر رساند. بر پایه چندین معیار، او از ساموئل اتوئو و یحیی توره عبور کرد و پرافتخارترین فوتبالیست آفریقایی تاریخ شد. او در توپ طلای 2025 ششم شد، بالاتر از هم‌تیمی‌اش کیلیان امباپه؛ جایگاهی که الجزیره یادآور شد بالاترین رتبه‌ای است که تاکنون یک مراکشی به دست آورده است. در همان نوامبر، کنفدراسیون فوتبال آفریقا در رباط او را به عنوان بهترین بازیکن مرد سال 2025 معرفی کرد. او نخستین مدافعی بود که پس از 52 سال این جایزه را برد و نخستین مراکشی از زمان مصطفی حاجی در 1998.

او دیندار است. خود او گفته است که پدر و مادرش از کودکی فرهنگ اسلامی و نماز را به او آموختند، و بیش از یک بار عمره را در مکه به جا آورده است. به گفته خودش، فرهنگش مراکشی است: خانواده در خانه مراکشی حرف می‌زدند، در خانه غذای مراکشی می‌خوردند، و او بی‌پرده خود را یک مسلمان عامل به دین می‌نامد. فروتنی، بخشندگی و این دینداری آشکار، همه با هم او را به الگویی برای جوانان مسلمان far beyond Morocco's borders.

شیرهای اطلس در گروه C با برزیل، اسکاتلند و هائیتی هم‌گروه شده‌اند؛ با هدایت سرمربی جدید، محمد وهبی، و با مسیری بی‌نقص در صعود: هشت برد از هشت بازی. آن‌ها در دیدار نخست خود برزیلِ پنج‌بار قهرمان را به تساوی 1-1 کشاندند و حتی می‌شد گفت تیم برتر میدان بودند؛ با حکیمی که جناح راست را به آتش کشیده بود. ضربه چیپ ظریف اسماعیل صیباری آن‌ها را پیش انداخت، پیش از آنکه وینیسیوس جونیور بازی را مساوی کند. آن‌ها باور دارند که می‌توانند از 2022 هم فراتر بروند. بخش بزرگی از امت نیز این باور را با آن‌ها شریک است.

یاسین عیاری (سوئد): سجده‌ای که جهان شنید

هفت دقیقه از بازی نخست سوئد برابر تونس گذشته بود که هافبکی 22 ساله به نام یاسین عیاری، با شوتی سهمگین از پشت محوطه جریمه توپ را به گوشه بالای دروازه کوبید. شادی نکرد. دستانش را بالا برد، گویی با نوعی عذرخواهی، و سپس خود را روی چمن به سجده انداخت.

علت این کار شخصی بود. عیاری که در 6 اکتبر 2003 در سولنا، سوئد، از پدری تونسی و مادری مراکشی به دنیا آمد، می‌توانست برای سوئد، تونس یا مراکش بازی کند. او کشور محل تولدش را انتخاب کرد، اما از سر احترام به سرزمین پدری‌اش، حاضر نشد برابر تونس شادی کند. پدرش، عزوز عیاری، این موضوع را برای روزنامه سوئدی Aftonbladet توضیح داد و گفت که می‌خواسته پسرش برای سوئد بازی کند و به کشوری که از او مراقبت کرده بود، ادای دین کند. تنها پس از گل دومش بود ــ ضربه‌ای کوبنده در دقیقه 95 که پیروزی 5-1 در مونتری را قطعی کرد ــ که عیاری به خود اجازه داد شادی معروفش، یعنی سر خوردن روی زانو، را انجام دهد.

او فوتبال باشگاهی‌اش را برای برایتون اند هوو آلبیون در لیگ برتر بازی می‌کند. سوئد از مسیری نه‌چندان آسان به مرحله نهایی رسید و با هدایت گراهام پاتر از پلی‌آف بالا آمد؛ با پیروزی برابر لهستان که آن‌ها را برای نخستین بار از 2018 دوباره به جام جهانی رساند. دو گل در نخستین بازی ملی‌اش، او را به هر کسی که تا آن لحظه توجهی نکرده بود، معرفی کرد. آن سجده، که پیش چشم جهانیان انجام شد، می‌گفت یک مؤمن سرچشمه موفقیت خود را کجا می‌بیند.

رشته‌ای که پیوند می‌دهد: سفر، زیارت و امت جهانی

به آنچه این پنج نفر را به هم پیوند می‌دهد نگاه کنید. مهاجرت. ریشه و تبار. حرکت از مرزی به مرز دیگر. دمبله با ریشه‌هایی در مالی و موریتانی، یامال با پیوندهایی به مراکش و گینه استوایی، حکیمی که در مادرید از پدر و مادری مراکشی زاده شد، عیاری در سوئد با خون تونسی و مراکشی. امت اسلامی همیشه جامعه‌ای در سفر بوده است؛ امتی که از اقیانوس‌ها می‌گذرد و با این حال رو به یک قبله می‌ایستد.

در اینجا پژواکی کمرنگ از آنچه حج و عمره در ساحت قدسی مجسم می‌کنند، به گوش می‌رسد: مردمانی از هر زبان و هر رنگ، در یک مکان گرد آمده‌اند و به چیزی بزرگ‌تر از خودشان پیوند خورده‌اند. مؤمن برای کار سفر می‌کند، برای خانواده، برای فوتبال، برای زیارت؛ و دین نیز با او سفر می‌کند.

سفر می‌تواند نظم عبادت‌های ما را پراکنده کند. منطقه‌های زمانی تازه، وقت‌های نماز را مبهم می‌سازند. شهرهای ناآشنا، قبله و نزدیک‌ترین غذای حلال را از نظر پنهان می‌کنند. نیت، نیتِ خالص، زمانی آسان‌تر حفظ می‌شود که ابزار عمل کردن به آن در دسترس باشد.

تأمل پایانی: نیت فراتر از نتیجه

وقتی در 19 جولای سوت پایان به صدا درآید، یک ملت جام را بالای سر می‌برد و بقیه به خانه برمی‌گردند. رکوردها می‌شکنند و دوباره شکسته می‌شوند، چرا که دنیا به ذات خود گذراست.

اما سجده یاسین عیاری، روزه لامین یامال، عمره اشرف حکیمی، توکل آردا گولر و مسجدی که عثمان دمبله ساخته است، به دفتر دیگری تعلق دارند؛ دفتری که با پایان مسابقات بسته نمی‌شود. پس از جام جهانی لذت ببرید. از استعدادی که الله در میان آفریدگانش پراکنده، شگفت‌زده شوید. تشویق کنید، و با تمام وجود تشویق کنید. و بگذارید این ورزشکاران مؤمن به شما یادآوری کنند که انسان در هر صحنه‌ای که به او داده شده باشد ــ ورزشگاه، اداره، خانه یا مسجد ــ آنچه ماندگار می‌ماند، نیتی است که پشت تلاش اوست و آن کسی که بازگشت ما به سوی اوست.

باشد که الله به امت ما در هر دو سرا برتری و نیک‌فرجامی عطا فرماید. آمین.

منابع و مراجع

برچسب‌ها

#جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا#فوتبالیست‌های مسلمان#بازیکنان مسلمان جام جهانی#جام جهانی ۲۰۲۶#اسلام و فوتبال#عثمان دمبله#لامین یامال#آردا گولر#اشرف حکیمی#یاسین عیاری#تیم ملی فرانسه#تیم ملی اسپانیا#تیم ملی ترکیه#تیم ملی مراکش#تیم ملی سوئد#بازیکنان مسلمان قابل توجه در جام جهانی ۲۰۲۶#آیا لامین یامال مسلمان است#عمره اشرف حکیمی#مسجد دمبله#توکل آردا گولر#یاسین عیاری سوئد

مقالات مرتبط

بسم‌الله و بازی زیبا: ملت‌های مسلمان و فرزندان امت در جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا
Halal Restaurantsبرنامه‌ها و ابزارهای اسلامی
Tahiru Nasuru··19 دقیقه مطالعه

بسم‌الله و بازی زیبا: ملت‌های مسلمان و فرزندان امت در جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا

برای نخستین بار، یازده کشور با اکثریت مسلمان به جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرده‌اند؛ رقابت‌هایی که از ۱۱ ژوئن تا ۱۹ ژوئیه در آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار می‌شود. هشت کشور عربی در کنار سنگال، ایران و ازبکستان حضور دارند و ترکیه هم دوازدهمین تیم مسلمان از اروپا است؛ اردن و ازبکستان نیز نخستین حضور تاریخی خود را تجربه می‌کنند.

#جام جهانی ۲۰۲۶#جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا#امت+17
خطبهٔ آخر پیامبر محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم
دانش اسلامیزندگی پیامبر ﷺ
Tahiru Nasuru··3 دقیقه مطالعه

خطبهٔ آخر پیامبر محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم

خطبهٔ آخر پیامبر محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در نهم ذی‌الحجه سال ۱۰ هجری (۶۳۲ میلادی) در وادی عُرَنه، در عرفاتِ مکه، ایراد شد. این خطبه در موسم حج و در جریان مناسک سالانه ادا شد و با نام «حجةالوداع» نیز شناخته می‌شود.

#سیره#خطبه#حج+4
برای غزه بایستید؛ غزه به صدای شما نیاز دارد! فلسطین را آزاد کنید!
خاورمیانهPalestine & Gaza
Tahiru Nasuru··6 دقیقه مطالعه

برای غزه بایستید؛ غزه به صدای شما نیاز دارد! فلسطین را آزاد کنید!

نسل‌کشی متوقف نشده است. بنا بر گزارش IPC و OCHA، ۱.۶ میلیون نفر با گرسنگی بحرانی یا بدتر روبه‌رو هستند، بیمارستان‌ها به‌سختی کار می‌کنند و بیشتر خانواده‌ها آواره شده‌اند. سوءتغذیه کودکان رو به افزایش است و کمک فوری، مطالبه‌گری و همبستگی جهانی حیاتی است.

#غزه#فلسطین#بحران-انسانی+6